imagazin arrow2-left arrow2-right arrow2-top arrow-up arrow-down arrow-left arrow-right cart close dossiers education fb instagram menu notification oander rss rss-footer search service shuffle speech-bubble star store stores tests twitter youtube

Gone Home – Сам дома


Fullbright, екипата на бившите програмери на играта Bioshock 2: Minerva’s Den, во 2013. година го објави Gone Home, кој со својата трогателна приказна успеа да остави сериозен впечаток на критичарите. Популарноста на играта оттогаш не се намалува, а неговата најнова верзија за iOS дебитираше во декември, нудејќи вистинска авантура за iPhone и iPad.

Обично е добра вест кога во App Store ќе се појави игра која претходно одлично се покажала на другите, посериозни платформи. Тогаш воглавно добиваме квалитет кој е над просекот, посебно ако трансформацијата е направена квалитетно. Всушност, во врска со iOS верзијата на Gone Home, единствено отворено прашање е дали доживувањето во текот на играта е намалено во однос на компјутерските и конзолни верзии.

Секако, пред конечната пресуда, би требало да ги земеме во предвид сите факти. Играта на портландскиот Fullbright е симулатор на шетање заснован на приказни. Во овој жанр, единствена задача ни е да ја завршиме приказната, откривајќи го своето опкружување. Погледот од прво лице ни овозможува целосно доживување, така што навистина ќе се чувствуваме како да сме дел од неа.

Дејството на играта е сместено во пространата, стара вила во 1995. година. Главен лик е Katie Greenbriar, која по патувањето низ Европа се враќа дома и сфаќа дека семејството и исчезнало. Во случај тоа да не е доволно, и домот и е целосно поинаков, со оглед на тоа семејството се преселило во текот на нејзиното отсуство. Наша задача е решавање на таинствениот случај: Зошто исчезнало семејството на Katie?

Во текот на играта, која лесно можеме да ја завршиме во рок од 2-3 часа, ќе дознаеме се за личните и заеднички драми на членовите на семејството со посебно посветено внимание на помладата сестра Саманта. Акцентот е ставен на нејзината необична љубовна приказна, а начинот на кој е раскажана е прилично импресивен. Секако ќе чувствуваме емпатија кон нејзините тинејџерски проблеми, но обиколувајќи ја куќата ќе дознаеме се и за животите на родителите и за нивниот брак.

Gone Home е навистина конвенционален. Се работи за проблеми кои можат да се појават во секое семејство, а играта низ приказната пробува да ја дефинира својата интензивна социјална критика. Секако, сепак се работи за игра, така што се е дадено за врвна забава.

Ако давате точни одговори, добриот резултат е загарантиран. Благодарение на ситните предмети и кратки белешки, добиваме изненадувачки детална слика за се, така што долгите текстови нема да не мачат (но сепак е потребно знаење на јазик). Атмосферата во која се одвива дејството е прилично морничава, куќата во полу темнина воопштно не буди пријатно чувство, посебно кога ќе почнеме да добиваме информации за бившиот станар, кој умрел во трагични околности.

Тајните премини и подруми кои ги откриваме еден по еден го прават местото уште помистериозно, а да не го споменуваме приказот на светлото и сенките. Не смееме да ги заборавиме ни звучните ефекти. Непрекинатата бура и чудните звуци на старата зграда гарантираат страв во текот на целата игра.

Меѓутоа, не се работи за евтин прогон, Gone Home не е хорор игра, нејзината главна суштина лежи во човечките приказни. Ако заборавиме на застрашувачките елементи, се што треба да правиме е откривање на обичниот дом, а опкружувањето од 90-те ни буди носталгично расположение. Исто така, можеме да пуштиме една од касетата која се наоѓа на подот и така да го потиснеме звуците на дожд со феминистичките панк песни.

Меѓу видео касетите можеме да наидеме на епизоди од серијата Досие X, но и застарената облека во ормарите и невкусните тапети по ѕидовите јасно ни даваат до знаење дека сме во 20. век. Меѓутоа, празната куќа не ја оживуваат само предметите, туку и совршено синхронизираните монолози на Саманта, додека квалитетот на играта е сличен како кај AAA игрите. Како бонус можеме да ги вклучиме аудио коментарите кога ќе почнеме со играта, благодарение на кои ќе научиме многу работи за нејзиниот развој.

Секако, како што на самиот почеток споменавме, сето наведено би било залудно ако трансформацијата на оваа платформа не би била успешно и темелно направена. Во случај на игрите кои имаат опција на поглед од прво лице, недостатокот на маус или контролер е обично фрустрирачки, така што прашањето на контролата е критична точка. Со оглед на бавното темпо на Gone Home, немаше слични проблеми и во ниту еден момент немавме чувство дека играме со лажна верзија.

Бидејќи екранот осетлив на допир не смее да спречува никого, контролата над играта е природна, како таа првобитно да е наменета за телефоните. Потрошувачката на батеријата не е толку лошо, 2,5 часа истражување со максимално осветлување бараше 40 проценти. Покрај тоа, работата на играта на уредот беше беспрекорна, не искусивме никаков колапс или потешкотии.

Услугата на App Store со iOS верзијата на Gone Home е дефинитивно збогатена. Иако квалитетот на конзолните игри може да биде под знак прашање поради разните маркетиншки трикови, секогаш постојат исклучоци, а остварувањето на Fullbright е меѓу нив. Дефинитивно обезбедува убав приход за Apple. Дури и ќе се осмелиме да кажеме дека е повреден од Mac верзијата, која се нуди по многу повисока цена.

 

Apple Inc. (AAPL)

Дали го прочита ова?

Воодушевен што сум повторно во Франција за да се сретнам со талентираниот тим во Марсеј.

Воодушевен што сум повторно во Франција за да се сретнам со талентираниот тим во Марсеј.